نه بی تو هستم و نه بی شما.
تنهایم و سرمست از تمام حضور خود.
کمبودهایم را به منت حضوری نمیفرستم که برایم هیچ باشد.
تمام من در اتاقم رشد کرده
حتی در این کج نوشته ها مرا خواهی دید که افسار کلمات گاه از دستم میگریزد.
رشد میکنم.....سرریز میشوم .... از خود که بیرون زدم دیگر نه اتاقی ست و نه حدی ..... منم و همه !
و این اوج تنهایی من است!
+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم تیر 1387ساعت 16:24 توسط مهرنوش
|
