نوشتن انفجار قلب است در سکوت
دیروز دیدم :
پسر بچه ای لبخند زنان
خیره شده بود.
امتداد نگاهش آگهی درهم و کثیفی بر روی دیوارکه نصف نداشت
و همین مرا با خود برد ...
برد تا درک معنای حقیقی لذت لبخندی صادقانه!
*لذت ها بزرگ و نامتناهی و دلیل ها کوتاه و ناقص ... با هم نمیگنجند.
*این تصویر از اون تصویرهاست که از ذهن پاک نمیشه.
سرگرمشان بودم .... بازیچه هایی کوچک و خرد که در ذهنم بزرگ مینمود.
نه ذهنم اشتباه نمیکرد ، تنها جرمش کوچکیش بود.
نمیدانستم دستت در دستم نیست،
نمیدانستم چندیست دستت را رها کردم و خود مانده ام روی نقاله ی زمان و بی هدف جلو میروم ،
تو نبودی و آنچنان بازیچه ها مرا مشغول کرده بودند که حتی توان دیدنت را نداشتم ،
نمیدانم دقیقا دست تو را کجا رها کردم ، میبینی زندگی حتی نتوانستم دقیق تخمین بزنم! ...
اینبار میتوانم دقیق تخمین بزنم کی دستت را گرفتم !
و حال میدانم که بی درنگ بی اضلاعی تو را میخواهم!
دستت را گرفته ام و تو را با خود خواهم برد آنجا که باید باشیم ،
محکم بچسب
مشغول جمع کردن چرخ ها هستم ...
من نمیگویـــم که عاقــل باش یا دیــوانه باش
گر بجانان آشنایی از جهــان بیگانـه باش
گـــر سر مقصـود داری موبــمو جوینـده شو
ور وصال گنج خواهی سر بسر ویرانه باش
گر ز تیر غمزه خونت ریخت ساقی دم مزن
ور بـجای باده زهرت داد در شکرانـه باش
چون قدح از دست مستان میخوری مستانه خور
چون قدم در خیل مردان میزنی مردانه باش
گر مـقام خوشدلی میـخواهی از دور سپهـر
شام در مستی سحر در نعره ی مستانه باش
گـر شبی در خـانه ی جـانـانه مهمانت کنند
گول نعمت را مخور مشغول صاحبخانه باش
یـــا بچشــم آرزو سیـــر رخ صیــاد کـــن
یا بصحرای طلب در جستجــوی دانــه باش
یا مشامت را ز بوی سنبلش مشکین مخواه
یا هم آغوش صبا یا هم نشین شانه باش
یـا گل نورستـه شو یـا بلبل شوریـده حال
یا چراغ خانه یا آتش به جان پروانه باش
یا که طبل عاشقی یا کوس معشوقی بزن
یا برندی شهره شو یا در جمال افسانه باش
یا بزاهد همقدم شو یا بشاهد همنشین
یا خـــریدار خـــزف یا گوهــــر یکدانــه باش
یا مسلمان باش یا کافر دورنگی تا بکی
یا مقیم کعبه شو یا ساکن بتخانه باش
یا که در ظاهر فروغی ذکر درویشی مکن
یا که در باطن مرید خسرو فرزانه باش
* 
